Staff needed…

…for the bar that needs staff.

Lecząc okołoświąteczną depresję i zapalenie górnych dróg oddechowych oglądam zdjęcia ze słonecznego Auckland zamieszczone na Skyscrapercity.com i takie coś wygrzebałem – warto powiększyć i się wczytać.

Aha… no i wesołych świąt Bożego Narodzenia.

Lekkie obyczaje w promocji

bordello-lee_dubin

Jak donosi Pardon.pl pewna hurtownia materiałów budowlanych ogłasza na swoich stronach promocję. Znaczy się zachętę do zwiększonego wysiłku zakupowego. Nagrodą za przekroczenie określonego progu wysiłku ma być piwo – za wysiłek powyżej 100 złotych, albo godzinna wizyta w agencji towarzyskiej – za wysiłek większy niż 10.000 złotych. Niestety nie jest do końca jasne jaki jest program wizyty.

Swego czasu prowadziłem bardzo ciekawą dyskusję na temat pewnego trendu w branży materiałów budowlanych. Otóż moja interlokutorka wskazywała na znaczną grupę kobiet wśród osób podejmujących decyzje o zakupach materiałów na budowę domu, którą prowadzą. Grupa ta miałaby być dość liczna by producentom/hurtownikom materiałów budowlanych opłacało się modyfikować komunikację marketingową w sposób strawny dla kobiet. Kontrargumentowałem wskazując, że budownictwo indywidualne to z punktu widzenia producenta/hurtownika drobnica i trend choć zapewne występuje to nie może przełożyć się na zauważalną zmianę wyników sprzedaży. Trudno chyba o dobitniejsze potwierdzenie mojego stanowiska. Choć wcale mnie to nie cieszy.

Kozacko

Powiedzieć, ze to kozacka reklama to jak nie powiedzieć nic:

Przyszłość

Jako, że “robię w edukacji” to mam okazję obserwować postęp (lub regres) technologiczny w szkołach. Zdarzają się wynalazki przelatujące przez szkoły jak meteoryt – błysną przez chwilę, a potem wszyscy o nich zapominają. Ale zdarza się też zobaczyć coś fajowego. Fajowe sa na przykład interaktywne tablice albo kilkuletnie dzieciaki z zapałem tworzące podcasty za pomocą prostych narzędzi dostepnych każdemu z nas. No i własnie mój nos wyczuł, a oczy ujrzały na Engadget.com kolejną fajną rzecz – interaktywny stół. Co prawda nie ma to jak dokumentnie upstrzyć się plakatówkami (i wyrzucić koledze tornister przez okno) ale to chyba juz tylko sentymenty zgreda – przyszłość to jednak gadżety tego typu.

Aha – a Microsoft ze swoim dotykowym stolikiem na kawę co to miał swiat zmienić coś przycichł… .

AKTUALIZACJA: I jeszcze jeden link – http://www.engadget.com/2008/10/23/kids-on-with-the-smart-table/

Moominshop

No więc byłem w mokrym, zimnym kraju. W stolicy. Fajne miasto, fajni ludzie i Muminki. Mnóstwo tajskich knajp (dobrych), a to się dla mnie liczy. Niewiele się tam zmieniło przez te circa około about dziesięć lat gdy byłem tam ostatni raz. Wtedy przypłynąłem jachtem i miałem coś jakby mało pieniędzy i Muminków nie kupiłem. Teraz kupiłem – w placówce zwanej Moominshop, na lotnisku.

Placówka jak placówka – od pluszaków, przez magnesy na lodówkę i ksiązki aż po muminki na paragonach. Doświadczyłem jednak manipulancji zgrabnej. Otóż, wychowanym będąc kompletnie nieżyciowo, chciałem nabyć książkę. O Muminkach. Takowe jak najbardziej w Moominshop’ie były, w kilku różnych wersjach językowych. Jako, że nieżyciowe wychowanie nabyłem na Kubusiu Puchatku to naturalną koleją rzeczy było sięgnięcie po pierwszy tom opowiadań o hipopotamopodobnych stworach. Tu Moominshop idzie na rękę zdezorientowanemu nabywcy i usłużnie podsuwa fiszkę z chronologicznym spisem wszystkich tomów. Pierwszy tom to – jak podpowiada fiszka – Małe trolle i wielka powódź. Super – reka sięga po książkę, podnosi ją z półki… a czujne oko pada na metkę z ceną. Otóż nie ma letko – wszystkie kolejne tomy są w miękkich okładkach i kosztują 9 euro. Ten jeden jest w twardych okładkach i kosztuje 15. Sprzedawczyni bezradnie rokłada ręce i “We’ve run out” rzecze. Kupiłem drugi tom – o komecie i już wiem jak Muminek poznał Błekitkę.

Dostarczają do Chin

Tokyo, Shiodome, reklama FedEx’u w przejściu podziemnym – dostarczają do Chin.